Terrorist in Evergem

(Omdat het vandaag zo maar eventjes de Internationale Dag van de Moedertaal is -las ik bij ons Moeder– is deze post in mijn dialect)

Ja, goe were, z’en d’r iene bij zijn nekval gepakt. Nen vent ooit Evergem es deur Marokko in ’t cachot geschlege: ’t es nen terroriest. Ikke vinneda roar.  Marokko die hier nen terrorist kom zoeke!  Ens ze ginder nie genoeg gaste luupe?  Moar ier valt da op: nen gast mee nen board in een wit ende (zuulange da’t Kloas nie es).  Diene gast es nen Marokkoan die ier van kobo en indioan es kome spele.  Noar ’t schijnt ee zijn (besnijienisse)zieleke al 6 muurde opgebiecht, deur em gepleegd tussen negentienoenderzesentachtig en negentienoenderdnegenentachtig.  Moar manneke toch, toens bestond da nog nie: terrorisme.  Tons klapten wulder ier allien nog van afrekeneinge in ’t milieu.  Moar sedertda Al Guure gezegdee da’n wulder allemoal in ’t milieu zitte, moesten wulder toch un differensche moaka tussen zulder en wulder.  En ’t es van ‘tonaf dan wulder zijn beginnen klappen van terrorroristische oansloage.  Oas wulder een trekbombeke loate ontploffe tijdens de gentschefiestefuure, dan es da leute; oas nen bruine een stinkboombeke smijt, toens est nen terrorist mee bieologiesche woapens.