Snottenklaas

Het is ál Sinterklaas wat de blogklok slaat.  Onderwijl verzuip ik in het snot.  Mijn sinussen doen alweder een poging om mij met een tsunami (elke twee minuten) te verzuipen.  Ik ga het snot te lijf met dozen tissues en balsemende zakdoeken, maar het is dwijlen met de kraan open, het brengt weinig aarde aan dijk: ik krijg de ene dijkbreuk na de andere.

Vanmorgen opgestaan terwijl ik mijn met mucus volgeprakte kop probeerde in evenwicht te houden.  Sinterklaas is vannacht niet langsgeweest.  Misschien vond hij het niet zo aangenaam om een schoen aan te treffen vol met snotvolgeschoten zakdoeken.

Een beetje teleurgesteld heb ik de dag verder ingezet met ontbijttelevisie: de DVD van “Letters from Iwo Jima“.  Mwa, mwa, mijn cornflakes geraakten sowieso al niet vlot binnen.  Maar ’t was dat of “An Inconvenient Truth“.

En nu gauw een Andy Biotics pilletje slikken en wat synthetische, steriliserende, antiseptische, maar vooral tjernobylstinkende druppeltjes in mijn neus gieten.  Nog extra vocht!