Verleidelijk

Het is zo (zóóóóó) verleidelijk, maar je bent hopeloos dom, zo dom (als een haan die het Kanaal wil overvliegen omdat daar de Engelse kippetjes voor het pakken liggen) als je van reis thuiskomt, nog een paar dagen thuis uitreist, maar dan toch je werkmail checkt.

Ik heb mijn werkmail gecheckt.  Oh neen, ik zou niet alles lezen, ik zou alleen lezen of ik maandag naar een klant moet.  Balans van die 5 minuten beroepseer:

  1. Boete van 160 euro voor te snel te rijden, twee dagen voor ik op vakantie vertrok;
  2. Mailtje krijgen dat ik op cursus gestuurd word voor iets wat mij geen holbewoner interesseert en voor iets waarvan mij nooit gevraagd werd of het mij een oermens zou kunnen interesseren;
  3. Nog steeds geen idee of ik maandag naar de klant moet.

Doe er mij aan herinneren dat ik volgende keer mijn digipass (dingetje waar je 5 cijfers op ingeeft en je 6 cijfers van terugkrijgt, een soort van Lottotrekking waarmee je toegang krijgt tot het netwerk van je werk) kwijtspeel.

Java zoetzuur en Bali Pangang

Yeppers, onze reis naar Java en Bali is geboekt (mei 2008). Voetnoot: de vlucht is geboekt, de invulling komt later. En dat dankzij de dame van Jalan. Zij gaat ons trouwens ook nog helpen met het opstellen van een reisschema, vreend wijs.  Geen supertoeristisch gedoe (ja wel een beetse, ’t blijft natuurlijk een reis).

Het steno dat vluchtschema heet, is het enige wat nu al vastligt.  Meteen werd de familie ingelicht, en krijgen we vragen als: moet ge dan niet snel Indonesisch leren?  Aargh?  Met een lepel Engels en een viertand koloniaal Nederlands zullen we er ook wel geraken, zeker?

En dat ik me dan begin af te vragen of ik daar ook mijn gsm kan gebruiken, en of ik vaak genoeg zal kunnen bloggen, want ik moet daar ook mijn Grootse Ervaringen te internet boekstaven. Mèt foto’s, met prachtige foto’s. Of ik dan tussen twee blogsessies door niet beter kan old school loggen, je weet wel, in zo’n Moleskine, de goeie ouwe manier waarop Leonardo het al deed?  En zou het niet machtig zijn om met een Polaroid op stap te gaan en de polaroids direct in het boek kleven en… en… met een ezeltje dat al dat gerief zal dragen?

Maar we zijn nog net niet zover.  Ik maan mijn geest aan terug te springen in deze tijd.