Principieel tegen principes

Ik heb met insecten wat een atheist met ziekenhuis-aalmoezeniers heeft: ze zullen ongetwijfeld hun nut hebben, maar als ze op mijn bed komen zitten, sla ik ze dood. Geen principe, gewoon een feitelijke oorzaak-gevolg-vaststelling.

Bij het tellen van de jaarringen om mijn buik bedacht ik me dat ik het niet meer heb met principes. “De Echte Liefde”. Pff, wat zou het? Maar “de echte liefde bestaat niet”, heb ik ook al afgezworen. Ik ben een relativiteitschijter geworden. Is dat zo? Een nihilistisch zeurderig truffelzwijn dat dan wel schone poen heeft opgebracht voor zijn heren, maar daarbij vergeten is dat het op zijn minst aan de luxe gelikt heeft?! Ik zet mijn hoef krachtdadig neer, zo wil ik niet worden. Ik wil weer opgaan in “a cause”, in verbeten standpunten, in ja’s en nee’s, wars van misschiens en maars.

U, wereld, weze gewaarschuwd.