De psyche van Dutroux

Ken je hem nog? Ja maar, met al die heisa rond Fourniret, zou je bijna vergeten wie de peetvader van alle pedofielen is: de besnorde moordenaar van Julie en Melissa, van An en Eefje.

De Nederlandse journaliste Jessica Villerius heeft een reportage gemaakt over Marc Dutroux, het resultaat van tweeëneenhalf jaar voorbereiding en werk.  Zo heeft ze Marc als pennenvriend gehouden, al mag dat niet overdreven worden: ze heeft zes brieven gestuurd en hij heeft één keer teruggeschreven.  Zijn pen stond droog in het gevang.  In zijn brief heeft hij een zekere verantwoordelijkheid op zich genomen, en schuift hij niet langer de schuld op zijn ongelukkige jeugd en de opvoeding door zijn ouders.  Villerius stelt vast:

[…] voor mij is wel duidelijk dat Marc Dutroux niet als seriemoordenaar is geboren.

Nu gaan we het krijgen.  Alsof gasten als Ted Bundy, Albert DeSalvo, William Suff, Wayne Williams en Samson & Gert wél geboren zijn als seriemoordenaars, maar dat de ouders het nooit opgemerkt hebben: “Ja, we vonden het al zo raar dat de kleine Theodore het haar van zijn zus in vlechtjes vastzette met opgespannen kattenaars.” of “Hadden we maar geweten waarom Gertje altijd met een been in zijn bek rondliep, we hadden hem nooit met Samson laten aanpappen.”  Het zijn altijd doodgewone mannen die sympathiek doen tegen de buren.  Maar met wat Hineininterpretierung ontdekken we dat hij een ongelukkige jeugd heeft gehad.  Wat trouwens ook geldt voor artiesten, want hoe ongelukkiger, hoe doorleefder de kunst.  Toch?

Ik heb Dutroux altijd meer een commercant gevonden.  Een commercant in verderfelijk misdadige diensten, laat dat goed verstaan worden, maar eentje die het deed voor het geld.  Kon het niet meer opbrengen of als de koopwaar beschadigd was, dan gooide hij ze weg, de kleine mensjes.  Hoe ziek ben je dan niet?  Hoe kan je een mens tot koopwaar objectiveren?

Voor wie nieuwsgierig is naar zijn psyche, naar de mens achter het monster achter het ongelukkige kind achter de crimineel, is er morgen in Telefacts op VTM de reportage van Jessica Villerius.

(via)