Norman douchegel

Voor wie een beetje begaan is met usability, zijn de werken van Donald Norman, waaronder The Design of Everyday Things niet onbekend.  Ik (her)las de introductie bij de druk uit 2002 van zijn Design of Everyday Things.  Hij heeft het er moeilijk mee dat mensen blijven spreken over Norman-deuren, Norman-waterkranen om te verwijzen naar deuren en kranen die onmogelijk te bedienen zijn.  Nu ben ik eigenlijk al een paar jaar gevoelig voor Normandingetjes nog voor ik Norman kende.

Plonzend in bad daarnet viel mijn Psssshfiew-irritatie dit keer op de flessen douchegel. Wanneer er een klein restje overblijft in de fles zet ik deze op zijn kop zodat ik bij de volgende douchebeurt geen half uur moet wachten op een druppel gel. Ben ik de enige die dat doe?

Douchegel doppen

Waarom zijn de flessen daar niet allemaal op voorzien? Waarom hebben de meeste in godsnaam een bolle dop zodat ik hen nauwelijks upside down kan zetten?  Ik probeer dat toch, maar wanneer ik met mijn glibberig natte handen en met shampoo in mijn ogen naar de fles grijp, haal ik hen gegarandeerd uit hun fragiel equilibrium.  Een Norman dingetje.

Axe and others, ontwikkel gewoon een platte dop.  Ik denk niet dat met zo’n platte dop de vrouwen minder smachtend aan mijn lijf zullen hangen (wat in de Axe reclames steeds beloofd wordt).