Honderdzeventien honderdsten

Artikel: 117 honderdsten Is dat dan niet net iets meer dan 1 seconde?  Dat dacht ik toen ik net De Standaard openklikte.  Ik begon aan mezelf te twijfelen, dacht mijmerend terug aan de eerste klas toen de meester ons aan de hand van blokjes de notie van eenheden uitlegde: tien kleine witte blokjes werden op magiërswijze vervangen door één langer balkje.  Ik hoor de ohs en ahs en de oinks van mijn klasgenootjes nog weergalmen.  Ik was heel even terug in die tijd, maar niet voor lang, want toen ik het artikel van de kajakkers las, ging het niet meer over honderdsten.

117 honderdsten 2

Ik ben blij dat ik niet meer aan mezelf hoef te twijfelen, zodat ik weer met gerust hart de dames kan helpen koken:

Zij: 200ml groentebouillon, hoeveel is dat?

Ik: 2dl, lieve schat/moeder/sleepsel/minnevrouw/koeketiene!

Zij: MAAR HOEVEEL IS DAT?

Ik: Een tas vol.

Zij: Deze hier?

Ik: Neen, da’s nen kaba.

Ten einde paraat

Wat doe je als je vrouw je niet meer moet hebben, je kinderen de deur uit zijn, je hond alleen nog naar je blaft, je geld op is, alle schapen hun kont van je wegkeren, de aannemer alle gaten in de muur gestopt heeft en je op twee verliefde duiven in het park moet zitten kijken?

Als je Japanner bent, dan doet je dit.

(na een Batty-tip)

Duur dik

Vandaag op één en dezelfde homepage van De Standaard: Aantal obesitasoperaties neemt sterk toe en Eten duurder, gsm goedkoper.  En verder, ook nog op dezelfde kwaliteitskrant Groen! wil urgentieprogramma koopkracht en de andere politieke partij SP.A wil controle op abnormale prijsstijgingen.

We worden niet alleen dikker, we betalen er ook meer voor om dikker te worden, en onze groene en rode partijen willen er op toezien dat de democratie gehandhaafd wordt en dat iedereen, en dus niet alleen de rijken, de mogelijkheid hebben om zich vetrond te kopen en te vreten.

Obesitas, nu exclusief voor iedereen!