XHTML valid

Ik heb een dubbel gevoel bij DDux (Design for Digital User Experience). Trouwens, ik heb de site toch altijd meer gezien als een jobkanaal voor (voornamelijk Nederlandse) bedrijven die op zoek zijn naar Interaction Designers of andere halfmens/halfmachine profielen.

Maar het dubbele gevoel schuilt hierin: vorm en inhoud van de site hebben altijd al een beetje in een stiefzusterlijk relatie verkeerd.  Enerzijds wil de site een community site zijn voor de promotie van user experience design.  Dan lijkt mij dat de user experience van elke pixel moet druipen. 
Anderzijds was de site tot voor kort (link die ik slechts heb kunnen achterhalen via de RSS-feed, want er is voor die post geen permanente link te bespeuren op de artikelenpagina) een horrorverhaal voor Internet Explorer 7.  Maar nu is er dus de Permafrost-layout, en die doet het wel goed.  Wil je toch nog de andere layout, dan moet je omschakelen naar Firefox. 

En ik weet dat Internet Explorer (zelfs versie 7) geen pretje is voor designers, maar als je bedenkt dat Internet Explorer (versie 6 of 7) gebruikt wordt door ruim 62% van de surfpopulatie, dan mag je al eens moeite doen.

W3C Logo Op elke pagina beweren dat je site valide XHTML uitspuwt met een linkje naar de checker is gewaagd.  Vooral als de checker je pagina (bv. deze Permafrost-pagina) verwerpt!  De CSS validator geeft zelfs een resem fouten op de homepage.

Dudes en dudettes van DDux, gooi die XHTML, Valid CSS rotzooi gewoon van jullie pagina’s en herbekijk het design toch nog eens.

(Voor de lekkerds onder jullie, op mijn pagina’s staat geen link naar validators, en ik weet waarom…)

“User centered Design is nergens voor nodig”

Ja, met zo’n titel trek je aandacht in het wereldje van User Experience, Human Computer Interaction en UCD.  Dat moet Michel Vuylsteke ook gedacht hebben toen hij zijn column op DDUX schreef.

Zo’n titel geeft je ook meteen een boost als je aan je eindwerk Usability Design voor de KULeuven bezig bent, een opleiding waar het credo “Hiep hiep hoera voor UCD” liederlijk meegezongen wordt op het ritme van een terloopse Almacantus.

And of course, the man’s got a point.  ’t Is wel weer ergens een in-betweentje dat we moeten vinden, de gulden snede, de middenweg.  Maar zo eens de dingen hard en scherp stellen, kan wel deugd doen.

En toch heeft er zich nog niemand aan commentaren gewaagd.