Van Dardense Pornotapijten

Ik vertrek morgen op weekend. Het is verbazingwekkend hoeveel je toch altijd meesleurt. Dat je nooit alles nodig hebt wat je meeneemt, weet iedereen. Maar je hebt ook altijd dingen niet mee. Het probleem zit hem in de “wat als”-jes. Wat als het daar echt koud is ’s nachts; wat als er veel nachtlawaai is; wat als ik daar ineens aangevallen word door een agressieve eekhoorn omdat ik het vuil in de vuilbakken gooide tijdens zijn winterslaap en hij mij met (spare)ribs van de vorige huurder bekogelt. Je zal op dat moment maar eens je doosje Nurofen vergeten zijn!

We gaan niet naar de Dardennen om te wandelen of om te genieten van de Siberische natuur. We gaan om te werken, om een theaterstuk te maken, om creatief uit de hoek, de mouw en op de koord te komen. Verwachtingen, mijnheer, ze zijn gespannen als een zijdedraadje uit de rupsereet.

Je moet kunnen vastleggen op papier, op beeld -bewegend en stil- en in ’t koppeke. Daarom sleep je al die rotzooi mee!
Maar hopelijk komen we in mei met een voorstelling waarvan we dan zeggen: weet je nog, dat weekend in januari, we lagen in het midden van de nacht -languit- op het pornotapijt, geen camera of papier in de buurt, maar toen werd dat geweldige idee geboren; niemand weet wie ermee kwam, het was er ineens.

LorcAct – de herneming

flyer_home[1]

We hernemen LorcAct.  Voor mensen die het nog niet gezien hebben en voor mensen die het nóg eens willen zien, want hoe zat dat nu weer met die Dichter, die Blinde en dat pisserke op de straatstenen?  Met olijven en oranjebloesems en aarde van licht?

Wacht niet met reserveren, we spelen het maar drie keer:

  • vrijdag 16 oktober om 20u00
  • zaterdag 17 oktober om 20u00
  • zondag 18 oktober om 18u00 (!)

Je kan online reserveren, zo ben je zeker van je plaatsje.  Een paar reacties van vorig jaar:

“Voorwaar een schitterende voorstelling, vol drama, humor, onverwachte wendingen, bijzondere dialogen, speciale effectjes, creatief gebruik van de ruimte en lichamen!”

“De beelden zijn verrassend en mooi. Het is bijna bewegingstheater.”

“Heel boeiend wat jullie ‘doen’ met poëzie: de beelden, de kledij, de mimiek, de muziek, de beweeglijkheid … het totale concept was ‘top’.. Zelden gezien bij ‘amateurs’.”

Bekijk ook de kalender voor de andere voorstellingen in La Barraca.

Stigmata

De toeschouwers van LorcAct werden deze avond met veel animo verrast op een bloederig spektakel.  Tijdens één van de scènes liet ik mezelf helemaal gaan en steunde ik tegen de muur om zo mijn rennende vaart te breken.  Ik voelde daarbij een roestige nagel door mijn hand gaan.  De nagel schampte af tegen een van mijn metacarpalia (ofte middenhandsbeentjes, ofte die botjes in je hand onder de vingerkootjes). Maar we speelden door, ook al drupte ik centiliters bloed.  Drup-drup.

Na de voorstelling ben ik onmiddellijk naar spoed gereden.  Het verplegend personeel kon daar niet lachen met mijn opmerking dat ik stigmata aan het krijgen was, toepasselijk voor het Pinksterweekend -dacht ik.  Dus verdronken ze eerst mijn hand in roze ontsmettingsvloeistof (wat een janettificering van het ontsmettingsmiddel: vroeger hadden we roodsel, nu is het roossel).  Daarna kreeg mijn hand een keiharde verdovingsspuit (waarom kunnen ze mij niet eerst verdoven alvorens een verdovingsspuit te geven).  En dan werd ik genaaid… met 1 steek.

Ondertussen is mijn hand weer wakker geworden en doet het fokkeveel zeer (mijn vurig hand zegt ‘bonke-bonke’).  Ik mag mijn hand 6 dagen niet wassen (zo lang hield ik het zelfs niet vol nadat ik Mayte’s billen gevoeld had).  Ik heb latex handschoentjes meegekregen (interessant mocht Mayte nog eens langskomen), een doos bollen (antibiotica) en ze hebben mijn hand afgeplakt met gaas dat er volgens mij pas afkomt in kokend water.  Mijn hand ziet er nu zo uit:

stigmata

LorcAct

Wat wil een jong als ik op een zonnige maandagavond, wanneer mensen van alle politieke partijen samentuinen voor een gezamenlijk geïmproviseerde barbecue en ijsverleiders hun plakkerig goedje op hoorntjes verkopen aan slikgrage kindjes en kraaien gapen van de hitte en ouwewijven van het doefe weer; wat, o wat wil een jong als ik op zo’n avond anders doen dan in een muf, donker theater gaan zitten met een veel te warm kostuum? Om van toneelke te doen.

Maar wat voor een toneelke!

We zijn de generale week in gestapt van LorcAct en zaterdag gaan we in première. Elk verstandig mens als gij en ik denken dan: die première van LorcAct, die zal wel al uitverkocht zijn!  Maar neen.  Er zijn nog plaatsen.

Ik herhaal: er zijn nu nog plaatsen voor LorcAct.  Maar niet lang meer.
Blijf niet op je witgekalkte kont zitten die al zo bleek en schraal ziet van te weinig zon en te weinig inspanning. Reserveer nu.

Kom achteraf niet janken omdat je het evenement van het jaar gemist hebt omdat je niet tijdig gereserveerd hebt, want al wat zal achterblijven van de 9 (negen!) voorstelling die we spelen, is dit:

En ah-ja, dit ook nog.

La Barraca heeft een nieuwe site

Logo La Barraca - Gent We spraken er al lang over en eindelijk is het gelukt: La Barraca heeft een nieuwe website.  Het is vooral dankzij Anny dat het er leuk, fris en toch gezellig uitziet, want ik heb van grafisch design evenveel verstand als een cobra van tedere omhelzingen: ik wil wel, maar uiteindelijk verstik ik het toch maar.

La Barraca geeft enthousiaste durvers de kans om theater-op-schoot te maken, ik hoop dat de site dat ook uitstraalt.

De nieuwe site is volledig gebouwd bovenop de WordPress-technologie, dus moest ik mij en passant ook nog wat php eigen maken, en uitzoeken hoe dat zit met themes en plugins.

Het is een tussendoorproject geworden, dus connaisseurs uit de websitebouwerijbranche kunnen mij hier loeihard op aanpakken.  What the heck, geef gerust uw mening, op deze site of die van La Barraca

Maar vooral: kom eens naar een voorstelling kijken in La Barraca.