3D Erotica op Telenet

teletetVanaf nu is het mogelijk om via Telenet naar porno te kijken in 3D.

Wie zat daar op te wachten? Neen, echt?

Het is toch een heel gedoe. Je zit daar in je zetel met je broek op je knieën, doosje kleenex binnen rukbereik. Je zit wat met de afstandsbediening te prullen, wachtend tot wanneer de digicorder eindelijk eens reageert. Je slaagt er net in om de pincode in te geven op die kleverige toetsen. De film start…

…en je wordt gortig ongemakkelijk van dat beeld tot wanneer je doorhebt dat het in 3D is.

En dan begint het: je moet zoeken, mét je broek op je knieën, naar dat 3D brilleke waar de kleine gisterenmiddag mee naar Toy Story 3D gekeken heeft.

Voor je dat gevonden hebt is die 20 minuten fluffemuffen en stickputten al lang voorbij, samen met je goesting in blote tetten.
En als je het toch sneller gevonden hebt, wat win je dan? Dat je middenin de actie zit? Temidden van de pornosterren waarvan haar geschoren vaginaliteit strakker staat dan het vel van een Japanse trommel en zijn lans langer is dan de langste en breder dan de breedste stormram?

Ik zou daar nogal onzeker van worden. En daar zit ik niet op te wachten. Neen, echt.

Nog ne keer

20110720-022950.jpgGe weet het niet meer. Ge doet het niet meer. Ge doet het niet meer want ge weet niets meer. Niets meer kond te maken. Toch niets dat de moeite loont om het te laten lezen. Door een ander. Of te herlezen. Door uzelve.

Dus wacht ge een beetse. Ge bijt door wat zure appels van “zou het beteren?” en “is dat het inspiratieputje dat zo stinkt? Ah vaneigens, het staat droog”. En ge wacht nog een beetse.

Ge troost u met gedachtes dat het er via andere kanalen uitkomt. En dat ge dus wel minder behoefte hebt om het op geschreven manier te laten vloeien. Die creativiteit. Dat “vooruit met de geit”.

En ge probeert het toch nog eens. Ge schrijft. En ge denkt direct: zou iemand er iets van begrijpen?

Nip-a-slip-tip

Komkom, tepelkloven-van-het-zogen, slippende-nipples-van-celeb-peoples, ik geloof daar niet veel van.

Neem nu het belangrijke nieuws van de Berlinale, dat Emma Watson met ontblote bast op de foto ging.

Ge maakt mij dat niet wijs dat ze dat niet wist. Dat er niemand eens zegt: Emma’tje jong, uw marchandise ligt uit de etalage, de soupape hangt uit uwen binnenband, ge zou met dat kleedje beter wachten tot ge van mama siliconen moogt dragen.

Ge kunt een hongerige kleine tussen haar kleed en haar gegolfde lijfelijkheid steken; een rij peuters kan er passeren die een voor een belleke-trek doen; de trein naar Zweinstein kan er door zonder de stopsignalen te negeren.

Dus dan moet ze het op voorhand geweten hebben (en alle medeslippers vóór haar) en moedwillig de tutters in de tropen gehangen hebben. Vraag is alleen nog: waarom? Maar dat is voer voor conspiracy theorists die in dit alles een teken van De Andere Wereldorde zien.

Bibgedrag

Het valt me elke keer weer op hoe ‘mooi’ de Openbare Bibliotheek-mensen praten. Mooi en zacht. Omfloerst, als de volle maan bij lichte bewolking. Naar het schijnt word je sneller zwanger bij dergelijke maan, en misschien ook wel als bibliothecarissen met je spreken.

Het heeft iets mysterieus, maar tegelijk een tikkeltje hautain. Ik voel mij als een ongelikte beer die naar de literaire tempel komt om uit Het Magazijn een boek op te vragen. Ik voel mij als een klein jongetje dat elk moment bestraft kan worden tot het schrijven van 20 pagina’s droogwoorderijbrij omdat hij een niet-uitleenbaar boek probeerde te ontlenen.

Zelfs bij de ontleencomputer ben ik op mijn hoede. Ik ben niet het soortje dat vingernagels oppeuzelt omdat hij een computer aanraakt, maar deze machine maakt mij bang. Zal ik de streepjescode wel goed onder het rode laserlijntje leggen? Zal ik wel niet vergeten ‘afsluiten’? Worden mijn boeken wel gedemagnetiseerd of word ik straks onder luide sirene gearresteerd door de bibpolizei? Wel?
Uit angst betrapt te worden op een misdadige hoofdzonde die ik ongewild en onbedoeld begaan zou hebben, hou ik me schuil in het leescafé. Maar vóór mij, naast mij en achter mij word ik in de gaten gehouden door lunchende omfloerst-praters. Kom mij redden met een dialect-kreet!!!

Ik ben géén Telenet, géén Electrabel

Deze titel online zetten en dan wachten. Zien hoeveel Googelaars toch op deze post zouden afkomen omdat ze problemen hebben met hun factuur.  Want het maakt blijkbaar niet uit wat ik hier schrijf (waarom niet als blikvanger “Gratis Telenet” of “Gratis Electrabel” maar hierover straks meer), dat lezen ze toch niet.  Je typt in google “problemen Telenet” en ik sta daar op nummer twee in de zoekresultaten.  Aanklikken, op deze site uitkomen, en hopsadikee, er is zelfs een tekstvakje waar je iets kan intypen.  Dus laten ze hun klantgegevens, factuur, tellerstand achter (voor ie°der°een leesbaar), zonder de minste aanwijzing dat ik ook maar iets met Telenet en Electrabel te maken heb. Laat ik daarom een klein, zomers, maar overdreven duidelijk idiotenvalletje online zetten.  Hou je vast, hier gaan we:

6 maanden GRATIS Telenet of Electrabel? Laat je VISA-kaartnummer achter in onderstaand commentaarveld!

Lees effe verder, gekke Internetgebruiker, en weet dat ik niets met Telenet of Electrabel te maken heb, dus kan ik je niet helpen met een gratis Telenetabonnement of gratis elektriciteitsverbruik, en ook niet met je factuur, verbruiksgegevens, toegang tot respectievelijke websites.  Het enige waar ik je kan aan helpen is het gevoel een belachelijk figuur te slaan als je toch je VISA-kaartnummer achterlaat.