Neen, ik lig niet strike

Vandaag staking. Algemene staking. Alles plat.

Ik heb het gehad met de stakingen. En ik niet alleen. Blijkbaar staat twee derde van de Vlamingen niet achter de staking. Er zijn her en der acties van mensen die een welgemeende fuck you maken naar de stakers. Zo is er de actie van Thomas Stroobants die uit protest te voet van Gent naar Limburg stapt. Anderen staken wel, sommige individuen zelfs al voor de 120e keer (oh jawel).

Over de inhoud van de staking is er al heel wat gezegd, ook al vraag ik me af of iedere staker wel weet waarvoor hij precies staakt. Dat we langer moeten werken? Dat de wijzigingen te snel (na 541 dagen regeringsvormen) doorgedrukt worden?

reichstagMaar ik ben het vooral beu hóe er gestaakt wordt: door het openbaar vervoer lam te leggen, door de wegen te bezetten, door eh… ja, nen ottoband in brand te steken. Dan hoef je niet verwonderd te zijn dat de staking ook op zoveel kritiek stuit.

Daarom zeg ik: ga staken, leg het werk neer, maar neem ergens anders werk op. Laat je inspireren, maar vooral inspireer anderen: ga soep koken voor de daklozen; ga de bejaarden uit de rusthuizen halen om met hen een toerke te doen; laat de treinen rijden, maar deel croissants uit aan de reizigers; pak de ganse Wetstraat in zoals Christó deed met de Reichstag (gebruik daarvoor desnoods die lelijke vakbondsvestjes), of ga desnoods bedelen voor Music for Life.

Nèh, en nu ga ik werken. Werken, ja.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *