Verkiezingssoows

De tv heeft quasi een ganse middag en avond opgestaan. Dat ik het spannende verkiezingen zou vinden, schreef ik hier een paar dagen geleden al.

Maar hoe spannend de verkiezingen en de regeringsonderhandelingen ook (zouden) zijn, des te saai was de verkiezingsshow. Eerlijk gezegd ontgaat mij het nut een beetje, want gasten, gastvrouwen en -heren bleven zichzelf herhalen met deze zinnen:

  • “met nauwelijks stemmen geteld is het voorbarig om een uitslag te geven, maar…”
  • “de kiezer heeft gesproken en heeft zeer duidelijk gesproken” (jongens en meisjes boegbeelden van de verschillende partijen, wees eens origineel en herhaal elkaar niet woordelijk)
  • “het initiatief ligt bij de NVA en de PS” (neen, echt?)
  • “het is een algemene tendens -ook in de ons omringende landen- dat de regeringspartijen niet voor hun inzet beloond worden bij de verkiezingen” (wisten CD&V’rs Thyssen, Vervotte e.a. elkaar maniakaal na te apen).

Infotainmentwaarde van deze middag en avond: quasi nihil. Want uiteindelijk draaide het allemaal om de ene zin: laten we geen voorbarige conclusies trekken.
Kom in het vervolg om 20:00u gewoon aanzetten met een graffiekske van winst en verlies. Dat zou de openbare omroep veel geld bespaard hebben. Waren ze daar niet op zoek naar een besparingske?

Verkiezingskoortsstondigheid

De klaagmuur

roodpotloodJa, we kunnen memmen over de verkiezingen. Waarom moest Alexander de stekker uit het (beademingstoestel van de) regering trekken? Want nu moeten we op 13 juni alweer naar het kiesbureau. Niet dat het veel moeite kost om te gaan stemmen, maar we moeten gaan. En als landje van oude koeien in vergeten sloten, halen we daarom een aantal jammerklachten van de klaagmuur:

  • hoe zit dat met het elektronisch stemmen?
  • waarom stemplicht?
  • de politici zijn alleen maar zakkenvullers; nieuwe verkozenen, nieuwe zakken

Welke muur?

En voor wie moeten we stemmen, zo grommen we verder? Want,

  • de groenen zijn onrealistisch
  • de blauwen denken alleen aan de (bedrijven van de) hoge pieten
  • de rooien doen niet anders dan staken (en geld verbranden als ze het vinden)
  • de tsjeven willen katholieker zijn dan de paus (en da’s tegenwoordig moeilijk)
  • de zwarten zijn neo-nazi’s
  • de NVA’ers (zijn dat de bruinen?) die stonden in den oorlog aan de verkeerde kant, dus staan ze nu ook wel aan de verkeerde kant

Programma’s

Ik zal maar onmiddellijk toegeven: ik weet het ook niet voor wie of welk programma ik ga stemmen. In deze centrum-link-rechtse wereld heeft elke partij wel interessante ideeën, maar ook absolute no-go-gedachten. Want wie wil niet

  • dat de kerncentrales dichtgaan en we onze energie alleen nog uit propere bronnen halen (of liever nog een litertje Mexicaanse Golf-olie of een kerncentrale bij het kinderdagverblijf van uw kleinste)?
  • dat de economie aangezwengeld wordt, zodat we Griekenland, Portugal, Spanje en Hongarije niet achterna gaan (maar hoeveel uur per week, jaar per leven wil u méér werken of hoeveel wil u minder verdienen)?
  • dat er geïnvesteerd wordt in mensen, in goeie ziekenzorg voor iedereen (maar hoeveel wil u gans uw leven betalen voor Wallonië of voor al dan niet-geregulariseerde vreemdelingen terwijl u tot uw 65 moet werken om maar een klein pensioentje over te houden)?
  • dat de welvaart behouden blijft, dat er een begrotingsevenwicht komt (maar tot welke prijs)?
  • dat er iets gedaan wordt aan de onveiligheid (of zijn gewapende overvallen en schietpartijen met oorlogsmunitie in onze steden voor u faits divers?), dat criminelen strenger bestraft worden én hun straf ook moeten uitzitten? Dat buitenlandse criminelen hard aangepakt worden? (is er fundamenteel iets op tegen dat zij daarbij hun rechten in dit land verliezen)?
  • dat Vlaanderen sterk blijft staan en niet lam gelegd wordt door een constant neen (of maakt het u niet uit dat Brussel verfranst, dat er geld uit uw portemonnee naar Wallonië gaat, maar dat de plichten niet volgen? werkloosheidsuitkering?)

Spannend

Maar ik ben reuzebenieuwd. Echt. Ik hou van de spanning, van het geknetter. Dat het vonken gaat geven, dat weten we nu al. En dat allemaal dankzij de crisis. Want draai het of keer het: iedereen voelt de crisis, en uiteindelijk gaat het over centen, over wat krijg ik en wat moet ik geven?

Dus ja: ik ga zondag stemmen, maar ik weet nog niet wat gekleurd. En de weken die volgen zullen opwindende weken worden als een familiefeest met vele vetes.