Stigmata

De toeschouwers van LorcAct werden deze avond met veel animo verrast op een bloederig spektakel.  Tijdens één van de scènes liet ik mezelf helemaal gaan en steunde ik tegen de muur om zo mijn rennende vaart te breken.  Ik voelde daarbij een roestige nagel door mijn hand gaan.  De nagel schampte af tegen een van mijn metacarpalia (ofte middenhandsbeentjes, ofte die botjes in je hand onder de vingerkootjes). Maar we speelden door, ook al drupte ik centiliters bloed.  Drup-drup.

Na de voorstelling ben ik onmiddellijk naar spoed gereden.  Het verplegend personeel kon daar niet lachen met mijn opmerking dat ik stigmata aan het krijgen was, toepasselijk voor het Pinksterweekend -dacht ik.  Dus verdronken ze eerst mijn hand in roze ontsmettingsvloeistof (wat een janettificering van het ontsmettingsmiddel: vroeger hadden we roodsel, nu is het roossel).  Daarna kreeg mijn hand een keiharde verdovingsspuit (waarom kunnen ze mij niet eerst verdoven alvorens een verdovingsspuit te geven).  En dan werd ik genaaid… met 1 steek.

Ondertussen is mijn hand weer wakker geworden en doet het fokkeveel zeer (mijn vurig hand zegt ‘bonke-bonke’).  Ik mag mijn hand 6 dagen niet wassen (zo lang hield ik het zelfs niet vol nadat ik Mayte’s billen gevoeld had).  Ik heb latex handschoentjes meegekregen (interessant mocht Mayte nog eens langskomen), een doos bollen (antibiotica) en ze hebben mijn hand afgeplakt met gaas dat er volgens mij pas afkomt in kokend water.  Mijn hand ziet er nu zo uit:

stigmata

2 reacties op “Stigmata

  • 1 juni 2009 om 11:50
    Permalink

    ai lieverd…alst kan helpen moogt ge 6 dagen lang aan mijn gat komen voelen! to die for !!! x

  • 1 juni 2009 om 11:54
    Permalink

    @julie: Mag ik die 6 dagen spreiden over 6 jaar? En ik wacht ook liever tot ik weer wat meer gevoel in mijn linkerhand heb, dan kan ik beide billen voelen 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *