Stigmata

De toeschouwers van LorcAct werden deze avond met veel animo verrast op een bloederig spektakel.  Tijdens één van de scènes liet ik mezelf helemaal gaan en steunde ik tegen de muur om zo mijn rennende vaart te breken.  Ik voelde daarbij een roestige nagel door mijn hand gaan.  De nagel schampte af tegen een van mijn metacarpalia (ofte middenhandsbeentjes, ofte die botjes in je hand onder de vingerkootjes). Maar we speelden door, ook al drupte ik centiliters bloed.  Drup-drup.

Na de voorstelling ben ik onmiddellijk naar spoed gereden.  Het verplegend personeel kon daar niet lachen met mijn opmerking dat ik stigmata aan het krijgen was, toepasselijk voor het Pinksterweekend -dacht ik.  Dus verdronken ze eerst mijn hand in roze ontsmettingsvloeistof (wat een janettificering van het ontsmettingsmiddel: vroeger hadden we roodsel, nu is het roossel).  Daarna kreeg mijn hand een keiharde verdovingsspuit (waarom kunnen ze mij niet eerst verdoven alvorens een verdovingsspuit te geven).  En dan werd ik genaaid… met 1 steek.

Ondertussen is mijn hand weer wakker geworden en doet het fokkeveel zeer (mijn vurig hand zegt ‘bonke-bonke’).  Ik mag mijn hand 6 dagen niet wassen (zo lang hield ik het zelfs niet vol nadat ik Mayte’s billen gevoeld had).  Ik heb latex handschoentjes meegekregen (interessant mocht Mayte nog eens langskomen), een doos bollen (antibiotica) en ze hebben mijn hand afgeplakt met gaas dat er volgens mij pas afkomt in kokend water.  Mijn hand ziet er nu zo uit:

stigmata

LorcAct

Wat wil een jong als ik op een zonnige maandagavond, wanneer mensen van alle politieke partijen samentuinen voor een gezamenlijk geïmproviseerde barbecue en ijsverleiders hun plakkerig goedje op hoorntjes verkopen aan slikgrage kindjes en kraaien gapen van de hitte en ouwewijven van het doefe weer; wat, o wat wil een jong als ik op zo’n avond anders doen dan in een muf, donker theater gaan zitten met een veel te warm kostuum? Om van toneelke te doen.

Maar wat voor een toneelke!

We zijn de generale week in gestapt van LorcAct en zaterdag gaan we in première. Elk verstandig mens als gij en ik denken dan: die première van LorcAct, die zal wel al uitverkocht zijn!  Maar neen.  Er zijn nog plaatsen.

Ik herhaal: er zijn nu nog plaatsen voor LorcAct.  Maar niet lang meer.
Blijf niet op je witgekalkte kont zitten die al zo bleek en schraal ziet van te weinig zon en te weinig inspanning. Reserveer nu.

Kom achteraf niet janken omdat je het evenement van het jaar gemist hebt omdat je niet tijdig gereserveerd hebt, want al wat zal achterblijven van de 9 (negen!) voorstelling die we spelen, is dit:

En ah-ja, dit ook nog.