Naar LA

We zijn in Frankfurt geland. Met wat vertraging, mast wat maakt het uit als we toch 5,5 uur moeten wachten op onze aansluiting naar LA. Nu dus *maar* 5 uur meer wachten. De semi-Duitse, semi-Amerikaanse, semi-googiaanse incheckdame geeft me mijn boarding pass nadat ze mijn reispas integraal heeft overgetypt, inclusief holografische pasfoto. We worden blijgemaakt dat we de lounge zouden mogen gebruiken wat achteraf een klein, gestorven vogeltje (dooie mus) blijkt te zijn. We zoeken dan maar naar een toilet en moeten om terug te keren naar de restaurants blijkbaar weer langs security check. Je zou maar eens een extra 100ml liquide uit het toilet meegebonjourd hebben!

We hebben honger. Wat kunnen we beter doen dan eens van de typisch Duitse keuken ‘genieten’? Worst! Kristof had niet genoeg met worst, hij moest ook nog wurst.

Vettigheid vraagt naar toilettigheid. Ik ben een man, dus check ik pas of er toiletpapier is wanneer ik goed gezeten ben. Waar staat het toiletpapier, ja waar staat het toiletpapier? Op de wanden tussen de toiletten. Ik reik naar een van de rollen maar mis, waardoor die van de rand valt… ik hoor “heyaarghhh” aan de andere kant van de muur en hoop dat ik mijn medekakker niet ko gemept heb.

2 reacties op “Naar LA

  • 25 oktober 2008 om 14:07
    Permalink

    Ik kan de wurst nauwelijks ontwaren naast die gele onbeduidende massa op Stoffels bord…

  • 26 oktober 2008 om 2:23
    Permalink

    Opvallend dat sunrise-achtige aureooltje rond Beddyteerken zijn kort-geschoren stoppelig hoofdeinde. Manifesteerde dit symptoom zich voor of na het verorberen van die wurst!?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *