The pen is truly mightier than a bic

Ik wil een pen.  Het lijkt een van de eerste zinnetjes die je op school hebt leren lezen en ik voel me ook weer een beetje schoolgaand.  Ik bén ook weer een beetje schoolgaand.  Op zaterdagochtenden als deze, vanaf deze zaterdagochtend eigenlijk.  Maar vandaag beginnen we een uurtje later.

Ik wil dus een pen.  Balpennen zijn ok, vooral als ze fijn schrijven en een klein beetje een vette kop hebben, zodat de punt makkelijker over het blad wrijft.  Maar het blijven balpennen en niets schrijft zo mooi als een pen.

bic 4 kleurenZo af en toe grijp ik terug naar dingen die in onbruik raken.  Op school schreef iedereen met een bic, pennenzakken vol verschillende kleuren of van die dikke kolossen waarmee je in vier kleuren kon schrijven. Vier kleuren in één bic die met een tsjak in en uit sprongen: tsjak-rood, tsjak-groen, tsjak-verdomme dat ding zit hier vast.  Die bic opendraaien, dan kon je met vier kleuren tegelijk schrijven en als je zo’n 3D-brilletje opzette dan leek het alsof de letters uit het blad sprongen.  Allemaal big fun, maar toen schreef ik dus met vulpen (een tijdje zelfs met kaligrafische pen tot grote irritatie van mijn leraars) en sleepte mijn inktpotje altijd mee naar school.

Na school en universiteit raakte ik de pen kwijt.  Toen ging ik werken en kwam er al helemaal geen schrijfhengel meer aan te pas: computer, mijnheer!

En nu in een periode van ubiquitous computing (computer overal) wil ik opnieuw een pen. Vulpen. Met inktpot.  En schroefdop die niet makkelijk opendraait als de pen in mijn jas zit.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *