Rozengeur en madenschijt

JA!“, zegt ze, “we zijn er eindelijk van af.”  Ze houdt een lege bidon wasverzachter in haar handen.

Een paar jaar geleden kwam er een vriendelijk man aanbellen. Ik was aan het thuiswerken en deed de deur open op een moment dat onschuldige Poolse kuisvrouwen en schuldige Vlaamsche huisvrouwen in onze wijk de deurbel beantwoorden.  Zij zijn ondertussen voorbereid op zo’n interventies (“ik spraaik nie koet Vlaaims” of “nie m’nier, ken kuupe nie oan de deure”). Maar ik, ik zou dra in de val trappen.  Aanhoort mijn verhaal.

Dat mijnheer volledig vrijblijvend eens naar het folderaanbod mocht kijken; dat het allemaal producten waren die in de beschutte werkplaats X vervaardigd werden; dat het allemaal biologische producten waren (ah ja, dat zou mijn madam wel zien zitten) en dat ik daarmee een gemeenschap zou helpen van mensen die het niet zo makkelijk hebben als “jij en ik” (niet op mijn gevoelige sociaalbewogen teen beginnen spelen – te laat).  Dus bestelde ik een zeeppompje en een bus wasverzachter.

De man zei dat hij het gerief uit den camion zou halen en o trouwens, dat ze alles per drie leverden. 3? DRIE?  Dat zou dan op meer dan 100 euro komen. Maar ik had zoveel geld niet bij me, probeerde ik er mij nog van af te maken.  Geen nood, de beschutte-werkplaats-producten-leurder had een draagbaar bancontactsysteem bij zich waardoor mijn geld in een wip doorgestraald zou worden van mijn naar hun (Zwitserse?) rekening.

Daar stond ik dan op mijn eigen drempel, met 3 x 350ml handzeep en 3 x 3l wasverzachter.  De man zwaaide nog even.  En o ja, die wasverzachter was extra-extra geconcentreerd.  The look on my face: flabbergasted. The look on her face when she came home and found out: priceless.

We hebben een paar jaar lang naar rozen geroken in versgewassen kleren, en ik vind dat een vieze geur, maar het laatste beetje is er door.  Aan iedereen die ons niet heeft laten vallen in die periode: een welgemeende merci. Vanaf volgende week zal ik jullie allemaal eens goed tegen mijne gilet trekken.

2 reacties op “Rozengeur en madenschijt

  • 6 september 2008 om 13:02
    Permalink

    Ik vond het anders wel fijn, die bloementuingeur die geregeld rond u hing. Lavendel, rozen: een mens wordt er gelijk rustig van.

  • 11 september 2008 om 16:13
    Permalink

    Wa zijde gij voor een kieke, 100euro aan wasverzachter!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *