Luie zwemmerkes

Tuban (Kuta), Bali.

We zitten op een kerosinescheet van de luchthaven. Da’s gemakkelijk voor onze transfer naar de luchthaven, morgen. En het is wel eens leuk omdat we de vliegtuigen kunnen zien landen vanop het stukje strand aan ons hotel. Vooral ’s avonds is dat mooi. Dan komen ze als een bewegende ster die steeds groter wordt tot die wiel aan landingsbaan zet. Je zou blijven kijken, zo na zonsondergang. We zien zelfs een vallende ster; ik wens dat het geen vliegtuig is.

De laatste volledige dag brengen we aan het zwembad door. Met irritant veel goedonderbouwde argumenten, maar vooral met zweterig veel moeite, probeer ik Iza nog eens in het zwembad te krijgen. Als de dag het laatste beetje warmte uit de zon perst, lukt het me ook. Het water is heerlijk warm, alsof de hemelbol het warmgelikt heeft. Het is zelfs nog altijd warm wanneer Iza terugkomt van de kamer, in badoutfit, haar opgestoken zodat het straks niet als zeewierslierten in haar gezicht hangt. We zijn de enigen in het water. De rest maakt zich klaar voor feestjes, braspartijen in lokale discotheken of een avondje pinten hijsen op granny’s wijze.

Schone setting

Schoon gezichtje

We willen nog een laatste keer gaan eten en belanden, na het noodzakelijke rondstruien van menukaart naar menukaart, bij een Italiaan. Er is geen Italiaan te zien (of vooral te horen) in het etablissement, maar de pizza’s zijn lekker, de stoelen comfortabel en het personeel charmant en vriendelijk. Zelfs de bombastische muziek (een walgelijk moderne verkrachting van Beethovens Negende met opgeblazen gezang om chagrijnig van te worden) past wonderwel in de setting.

Daarna gooien we ons nog eens online. Dat de blogposts eerst met pen en papier worden opgetekend wisten jullie onderhand wel. Hoe het dan precies verder gaat? Wel, we hacken ergens een computer (hacken moet hier begrepen worden als: "we betalen braafjes voor het gebruik") en Iza leest voor alsof ze Het Grote Dictee der Nederlandse Taal mag voorlezen, inclusief leestekens, aanduidingen van nieuwe paragraaf, correcties ("zou je dat niet zo schrijven"), veiligheidsoverwegingen ("eerst saven!!!") en zo nu en dan een (html)tagje. Een oersaaie job. Bedankt, meisje.

Een reactie op “Luie zwemmerkes

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *