Living Room

Ubud, Bali.

We denken er niet meer aan (foto’s), het is uit onze geest verbannen (foto’s), we willen de laatste dagen genieten (foto’s) en ons (foto’s) geen (foto’s) zorgen (foto’s) (foto’s) maken.

Onze laatste bestemmingen liggen allemaal (2) in het Zuiden van Bali, vlakbij Kuta. Kuta heeft al een paar terroristische aanslagen te verduren gehad. De grootste was in Legian en heeft het leven gekost aan wel 200 mensen. Daardoor is het toerisme in Indonesie de laatste 5 jaar gekelderd.

We hebben met Indonesiers gepraat en bijna allen spraken ze hierover: door het ineenstorten van het toerisme zijn heel veel mensen het werk kwijt geraakt, werden mensen depressief, zijn de lonen gekelderd, moeten de mensen een fulltime job nog combineren met andere jobs om hun familie te kunnen onderhouden.

Het is soms erg om te zien hoe lomp de toeristen kunnen zijn tegenover de Indonesiers; op straat, waar ze de offertjes wegschoppen; in short en met ontblote schouders (de mannen) okselfris ’s avonds een restaurant binnenstappen of op die manier tempels betreden. Het contrast met de zachtaardige, soms in sarongs gehulde en anders in lange (of 3/4 lange) broek geklede Indonesiers is groot.

Een chauffeur van het hotel brengt ons naar Seminyak, Kuta, Bali. Het is ruim een uur rijden en we zien dat de man ontzettend moe is. Zijn ogen vallen tijdens de rit vaak dicht. Iza zweept en zwengelt de conversatie aan, we maken af en toe scherpe geluiden en lachen om elkaars meest idiote grappen (vooral heel luid). Het lukt ons om de man wakker te houden; hij is te trots om op onze vraag in te gaan even te stoppen om wat te slapen.

Opgelucht en vermoeid van concentratie komen we in het hotel aan. We zitten dit keer op de eerste verdieping van een bungalow, met een ruim bed en een waaier aan internationale tv-kanalen (naar het schijnt). Voor het eerst hier in Indonesie zetten we de tv aan (ik vraag me zelfs af of we al tv gehad hebben op de kamer), op een hersenloze zender met een in het Indonesisch ondertitelde film.

Na een zwempartijtje gaan we eten in een mooi lounge restaurant, een fusion restaurant where East meets West en waar de smaken gereisd hebben: The Living Room. Er hangt een prachtige luchter die Iza in vervoering brengt. Als toetje nemen we de chocoladefondue, dat doet ons denken aan onze maatjes thuis. De chocolade is maar wat flauw, maar wat we in het slappe sapje soppen is heerlijk: meloen, peer, gecarameliseerde banaan…

Chocoladefondu Lusterken

Terug in het hotel gaan we op Internet en verlies ik bijna al mijn vocht via de sluizen van mijn porien.

3 reacties op “Living Room

  • 18 juni 2008 om 3:20
    Permalink

    Chocoladefondue zal klaar staan, zodat jullie weer even in gedachten naar de lounge room kunnen!
    dikke zoen van ons allen

  • Pingback: Merci | Jimability

  • 18 juni 2008 om 21:14
    Permalink

    Iehie! Zie ik dat goed? Of moest ge uw oren eens wassen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *