Goreng

Ubud, Bali

Vandaag ben ik de dag in alle vroegte begonnen met een ayurvedische massage. Ketur, die mij met uitzondering van de voetmassage al alle massages gegeven heeft, is ook nu de masseuse van dienst. Ik zeg "Dida Terima Kasih" (neen, dankjewel) tegen het servetje dat ze me aanbiedt en ik ga spiernaakt (en spierwit, want gebruind ben ik niet echt op die twee weken) op de massagetafel liggen. Mijn lijf heeft geen geheimen meer voor haar; althans geen met het blote oog waarneembaar in deze omstandigheden. Ze kent elke bult en onregelmatigheid. Dus waar nog doen alsof?

Mijn ganse lijf wordt tijdens de behandeling overgoten met warme olie en vervolgens gemasseerd. Tweeeneenhalf uur pure relaxatie. Als ik op het einde -gewikkeld in een sarong- met de voeten in een bloembadje zit, heb ik uitzicht op de rijstterrassen.

Het weer vandaag is Belgisch slecht. We zijn wakker geworden van de regen, we zijn opgestaan met regen en daarna gaan we maar shoppen (met regen).

Eerst springen we binnen in Cafe Wayan waar we proeven van stukjes taart. De Death by chocolate is naar Belgische normen maar braafjes. Ze is lekker, maar ik had een grotere chocoladebom verwacht (we zijn al wat gewoon). We willen vertrekken maar een enorme regenbui plenst neer. Hier in Cafe Wayan zitten we in de tuin, in een pagode. De bediening sloft dus van pagode naar pagode en wordt daarbij nat. Grote paraplu’s worden daarbij bovengehaald. Het grappige is wanneer iemand geen paraplu heeft, dan houdt hij of zij de hand boven het hoofd. Niet opdat ze niet nat zouden worden, maar Indonesiers geloven dat je hoofdpijn krijgt van de neervallende regendruppels.

In pagode van Café Wayan

Als het wat minder regent, wagen we ons -met gevaar de gezondheid hiermee te schaden- de winkelstraat in. We hobbelen tussen de regendruppels, winkeltje in, winkeltje uit. Langs de straten zitten tientallen mannen die hun diensten ("Taxi?", "Transport?") aanbieden. Ze dringen bijna nooit aan en geven je een net zo charmante glimlach als je hen vriendelijk bedankt. Ik heb mijn charismatische, ontwapenende, vredelievende en charmante glimlach geoefend op Java en Bali, dus kan ik met de schattigste smile "No, thank you" of "dida terima kasih" zeggen. En zij, zij bedanken me zelfs nog. Ik ben benieuwd hoe lang het zal duren, eenmaal in Belgie terug, alvorens ik weer zo zurig als beerkes zal kijken. Ik zou zeggen: mensen, geniet ervan.

Waar ga je eten in een leuk kunstenaarsstadje in Indonesie, waar het ene restaurant naast het andere souvenirwinkeltje naast het gene massagecentrum naast het andere restaurant gelegen is? Juist: de Japanner. We hebben nu al twee weken bakmi goreng (gebakken noedels), pisang goreng (gebakken banaan), nasi goreng (gebakken rijst) en mi goreng (gebakken fijne noedels) gegeten (lekkere goreng zowel als gore goreng). En we hebben ook wel al typisch Javavoedsel en Yogyamaaltijden en Bali-eten naar binnen gewerkt, dat het tijd werd voor wat anders. Wisten jullie trouwens dat bami in Indonesier bakmi heet en dat er geen recept bestaat voor nasi goreng, dat de kok gewoon het overschotje rijst en groenten van de dag ervoor in de wok gooit en bakt (dit is trouwens een typisch Indonesisch ontbijt) en dat de Indonesische rijsttafel (met wel 25 verschillende gerechtjes) nauwelijks te vinden is en dat ze hier "Nederlandse rijsttafel genoemd wordt" omdat dat een uitvinding is van de Nederlanders? In die tijd nodigden ze elkaar uit op de plantages en brachten ze allemaal gerechten mee. Ze staken elkaar de loef af waardoor er op den duur wel 20 gerechten op tafel kwamen (Bedankt, Peter voor de info). Wisten jullie dat allemaal? Echt? Pfff, okay dan, da’s dan ook meteen de reden waarom wij naar hier moesten komen en jullie verlekkerd thuis mochten blijven: wij moesten het nog ontdekken.

En zo hebben we ook ontdekt dat "de Japanner" hier in Ubud best lekker is en dat heel veel Indonesiers een zeer goed Japans spreken voor de vele Japanse toeristen die hier (soms wat platvloers arrogant) beginnen ratelen tegen de lieve, ingetogen Balinezen. Deze laatsten blijven overal "arigatoo gozaimasu" achteraan aankleven.

Een reactie op “Goreng

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *