Pagode

Lovina, Bali

Het resort waar we momenteel verblijven is een paradijs voor vogeltjes en toeristen die houden van ontspanning. We hebben vanuit onze bungalow zicht op de oceaan. Maar we zijn hier ook voor massages.

Bungalow

We hebben om 12u een massage voor ons tweeen geboekt. Het is niet zomaar een massage, het is een behandeling van 3 uur. En alles gebeurt in grote pagodes, dus eigenlijk zo goed als in de buitenlucht. Het ontvangstcomite, Marni en Tre, serveert ons een kopje gemberthee en wast ons ondertussen de voeten. Dan gooien ze ons elk op een hele grote massagetafel (nu ja, ze nodigen ons vriendelijk uit -wat had je gedacht). Ik drapeer mijn gezicht in de opening en kijk zo dwars door te tafel naar de grond. Als je in Europa op die manier gaat liggen, dan heb je alleen zicht op de verweerde tenen en ingroeiende nagels in de witte hompklompen van de masseuse. Maar niet hier in Bali; er is overal aan gedacht, want je kijkt op een mooie aarden schaal, gevuld met water waar bloemen op drijven. De bloem middenin heeft haar stamper loodrecht naar boven gericht, recht naar mijn derde oog. Ik vraag me af wat hier de therapeutische waarde van is, maar lang is mijn aandacht niet gefocust, want Marni slaat haar vingers in mijn vlees huidplooien. Ze laat me goed voelen welke plekken ik vergeten was dat ze zo pijnlijk zijn, maar bewerkt ze zo goed dat ze de pijn naar Siberie stuurt en ik lekker kan blijven liggen. Na de massage wordt er gescrubd van kop tot teen (nu ja van adamsappel tot enkelputje) met iets wat op hardkorrelig zeezout lijkt, maar achteraf groene thee blijkt te zijn. De keuken heeft nog meer lekkers aangebracht, want we worden daarna met een komkommerpapje ingesmeerd, en daarna netjes ingepakt. Even twijfel ik om van gemarineerde Izafilet te gaan proeven, maar aangezien ik zelf in gepakt lig, zou dat toch alleen maar een glibberige smeerboel worden.

Het geurige bad staat op ons te wachten en jacuzzigewijs worden de bellen ingeblazen zodat we borrelend liggen te sudderen. Wanneer we beetgaar gekookt zijn, mogen we ons afspoelen (zoals bij pasta) en krijgen we body lotion over onze… ehja… body en een facial als toetje. Dankzij de craniale massage zie ik er uit als een wilde (gemarineerde) aap met haren in de wind.

Massagekot

Boeddha

We lunchen in een kleine pagode en met zicht op de oceaan en op verkopers van allerlei, die langs de smalle kuststrook de tuinen van ons hotel binnenkomen. Ze komen een praatje slaan met de hotelgasten en proberen eindeloos vaak dingen te verkopen: dolfijnspottingtochtjes (veel te vroeg opstaan en morgen zijn we weg), sarongs (niet voor mij, dankuwel), brede ceinturen (dat staat Iza helemaal niet), rollexes (geen zin in nep, geen zin in de echte). Maar altijd maken ze een praatje. We kijken ook uit op vissers, die in het water staan te vissen. Ik zie ze geen kanjers bovenhalen, misschien wat kleins, dat wel. En soms worden de verkopers subtiel weggejaagd door hotelpersoneel.

Visser Bootje

Iza friet Iza in kotje Meligen typ

En ondertussen schrijf ik, ik schrijf met het ruisen van de zee en het plingplongtokkelen van de iPod. Iza heeft contact met buitenaards leven.

Iza phone home Schrijven in boekske

Iza luistert naar muziek

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *