Javaans toilet

Yogyakarta, Java

Vandaag is een zware dag: het is vroeg opstaan en we reizen naar de Bromovulkaan. Eerst om 6u00 het vliegtuig op naar Surabaya en van daaruit naar de Bromovulkaan: een tocht van 5 uur met de wagen.

Het ontbijt dat we meegekregen hebben uit het hotel moeten we opeten alvorens we de security in de luchthaven passeren. We slokken het snel binnen (inclusief miertjes die onze jam ook al gevonden hebben). Aan de check-in slagen ze er in om met twee man personeel zo’n chaos te veroorzaken bij de aanschuivende passagiers dat het helemaal niet vooruit geraakt. Maar we zijn op vakantie, dus waarom zouden we er ons g*d*v*rd*mm* druk IN MAKEN??? Pelan, pelan, rustig, rustig; het lukt mij hier wonderwel (Iza is al van bij haar geboorte ‘pelan, pelan’).

Wanneer we rond zeven uur landen in Surabaya, moeten Iza en ik dringend naar het toilet (gevoelige lezers kunnen dit paragraafje beter overslaan). Iza vindt een schoon, frisgepoetst, Westers toilet. Ik voel mij gesteund in de opluchting die van haar gezicht straalt en ik waag mij ook in een luchthaventoilet. Indonesische toiletten. Interesse voor toiletten zal ik wel van mijn moeder hebben (mama, correct me if I’m wrong), dus beschrijf ik graag mijn ervaring. Indonesische toiletten zijn van het type ‘gat in de grond’. Je gaat op je hurken zitten, denkt aan iets ontspannends als schelpjes rapen op een verlaten strand in Bredene en dan zou je de ‘sidder en beef’ uit je lijf moeten voelen. Elk medisch student zal je kunnen zeggen dat je op zo’n manier nooit je bodembekkenspieren (of was het bekkenbodemspieren) kan ontspannen maar ala! Bovendien heeft een doordeweeks Indonesisch toilet geen toiletpapier maar een tuinslang met sproeikop. Daarmee kan je naar hartelust sproeien, douchen of de fonteinen van het Belaggiohotel imiteren. Soms heb je de luxe om een toilet te vinden met zitbril, en dat vind ik dan ook op de luchthaven. Ik kom binnen en overal ligt het nat: de wc-bril, de wc-pot, de vloer, de muur: hier is een tsunami gepasseerd. Ik kijk rond: geen toiletpapier. Probeer dan maar eens te improviseren als je echt dringend moet en je je broek moet afsteken maar niet wil dat ze daarna kletsnat rond je kont hangt. Get your own mental image (foto ontbreekt).

Helemaal ontredderd kom ik terug in de luchthavenhal en we zoeken onze chauffeur die ons in een ruk naar het hotel vlakbij de Bromovulkaan brengt. Het laatste gedeelte in de bergen is zo smal dat je liever je ogen dichtdoet dan te kijken hoe de voortreffelijke chauffeur ons rakelings langs tegenliggers brengt, over hobbelige wegen die hier en daar best nog een vers laagje asfalt kunnen gebruiken. Als we toch het heroische lef hebben om onze ogen open te doen, zijn we getuige van de mooiste uitzichten, rijstterrassen die zich uitstrekken tegen de steile bergflanken en waarvan je je niet kan voorstellen dat een mens in staat is om ze te bewerken zonder naar beneden te donderen. We zien oude vrouwtjes (of misschien niet zo heel oude, maar wel verweerde) die zware manden vol lang gras sjouwen of mannen die 5 meter lange bamboestammen dragen.

Na de hobbelbobbelrit (mijn rug doet wat lastig) komen we aan bij het hotel dat er een beetje uitziet als een chaletpark op wintersport. Het wordt misschien een beetje saai als ik het heb over het (zoveelste) adembenemende uitzicht, maar hier is de term zeker op zijn plaats. We worden stil van het uitzicht op de enorme vlakte van de vulkaan en we waren al niet veel van zeg (na onze reis). We eten een kleinigheid in het hotel waar het personeel minder spontaan vriendelijk is, maar voor elke zin ‘Excuse me, sir, excuse me miss’ zet. Daarna halen we wat slaap in en vullen we alweder onze maag want we moeten er stevig opstaan als we in het midden van de nacht uit ons bed in de jeep naar Bromo gesmeten zullen worden.

DSC03787 DSC03788

DSC_7086 DSC_7093

3 reacties op “Javaans toilet

  • 7 juni 2008 om 1:42
    Permalink

    da’s zo jammer hé, geen foto van dat toilet accident. Ik had vandaag spetters op de bril van de vorige bezoeker. Jakkie. Ik heb wijselijk besloten andere oorden op te zoeken.
    Daarna belde de baas (ik zat er nog op). De deal gaat door. Dat luchtte op 😉

    Mister Jim, spreken we na uw zalig reisje nog eens af? Wij tonen de (toilet)foto’s van sri lanka (huweljkreis) en jullie de javaanse en andere aziatische bestemmingen. De ballen

  • 7 juni 2008 om 19:53
    Permalink

    Awel, da’s goed. Ik hou je eraan (niet aan die toiletdinges). We spreken eens af om een pot te pakken als ik terug ben!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *