Busreisje

Ik wou dat ik kon zeggen dat busreizen leuk zijn; dat samenstinken gedurende etmalen mijn levensappetijt verblijdt en dat je na een busreis liederlijk enthousiast hoentjesfris het vehikel uitspringt.  U vindt dat misschien.  En uw bomma.

Foto: Overladen bus in India

Ik heb mijn lengte niet mee.  Dat is al een probleem in kleine auto’s, instant-vliegreizen, confectiebroeken en schoenen buiten de categorie “Reuzen met Stijl”.  Maar tijdens busreizen brengt dat mij tot niet te verkennen hoogtes.  Het moge dan wel een voordeel zijn dat ik lenig ben, mijn vouwbaarheid wordt tijdens zo’n busreis meermaals overschreden, waarbij er bij het uitstappen al te vaak schoenlepel, koevoet en C4 aan te pas gekomen zijn om mij uit de stoel te bevrijden.  Meestal ben ik dan ook murw geslagen door de leukerds die hun cd’tje met zelfsamengesteld swingmuziek hebben opgezet.  Tirollermuziek, om wat in de stemming te komen.  Zeker: mijn stemming is dan below zero.

Icoon: Gletchers zijn de MAX Dit artikel is geschreven in de slipstream van gletschers zijn de MAX.
Jim, Jerre, Frank en Tony brengen ode aan de gletcher.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *