Prik

Ik ben net terug van de acupunctuur en moet de gewaarwordingen nog plaatsen.  Heb ik een slappe kak door die sessie of door de kruiden die ik moet nemen of door wat te weinig slaap of door een beetje zenuwen voor de komende voorstellingen of gewoon omdat ik vreemd verteerbare kost gegeten heb, lately?

Mijn eerste acupunctuurervaring ging alsvolgt:

Negen naalden stak ze in mij.  Negen.  Net genoeg voor een eerste keer.  Je voelt een prikje en dan een druk die uitzwermt rond de naald.  Net houdbaar, maar dan gooide ze een deken bovenop mij… op de naalden!  Broodje fakir.  De twee naalden in mijn linkerhand verlamden mijn hand en arm.  Als ik echt gewild had, dan zou ik misschien -zij het met veel moeite- mijn arm kunnen optillen hebben.  Maar het ontbrak mij aan moed.  Een beetje zoals met een slapende arm.  Je kan hem wel optillen als je dat écht wil, maar het doet pijn.

Ook de naald die in mijn buik geplant was voelde ik dieper steken elke keer als ik inademde.  Dat ging zomaar door, drie eindeloze acupunctuur-kwartieren lang.  Ik lag erbij als een exotisch kevertje dat met één naald vastgeprikt zit in Kareltje zijn insectenverzameling.  Eerst voelde ik alle energie uit mij wegvloeien (niet moeilijk, tot zeef lekgestekt), maar daarna voelde ik de energie terugkomen.  Dat laatste was nog erger: de golven energie ketsten tegen de binnenwand van mijn lijf, ik wou bewegen maar kon niet.  Mijn inertie werd bestraft door een geweldige jeuk aan mijn linkeroor.  Na twee minuten was die zo scherp aanwezig dat ik daar liefst 400 naalden had doorgejaagd, maar ik beheerste me en was voorbeeldig.  Ik lette op mijn ademhaling en zag met mijn geestesoog eerst de ruimte tussen de wagons van de sneltrein, dan de wagons, dan de ramen.  Het lukte mij bijna om de treinreiziger te zien die mij achter het raam van zijn slaaprijtuig vierkant uitlachtte.

Toen kwam de verlossing: 9 keer slurf-plop en mijn lijf had er negen ademgaten bij.  Ik kwam bijna niet recht, zo stijf was ik.

En nu, nu voel ik mij nog altijd wat stijf.  In de ledematen, mensen.  In de ledematen.

4 reacties op “Prik

  • 20 maart 2008 om 15:52
    Permalink

    En hoe zijt ge der bij gekomen om u te laten perforeren? Zomaar voor het jolleke? Of is het de pafferige IT-er in u die er uit moet?

  • 20 maart 2008 om 16:15
    Permalink

    @Moosability: Sinusproblemen (o.a.). En aangezien de neuskeelenoorspecialist alleen maar de woorden: sinussen doorboren, sinusspoeling, zware medicijnen voor de rest van uw leven, operatieve neusgangverbreding e.d. in de mond nam, dacht ik van mezelf eens te laten perforeren. Ik wou dat ik kon zeggen: “’t is kweetniehoewijsmaat, moet ge zeker ook eens laten doen.” Maar zover ben ik nog niet.

    Als het helpt (na een paar sessies) laat ik het je hier zeker weten 🙂

    en o ja, ’t wordt voor een gedeelte (een paar naalden per keer) terugbetaald door mijn mutualiteit.

  • 25 maart 2008 om 16:29
    Permalink

    Voor de gewenste stijfheid is er alleen maar een prik in de prick, en hopen dat je dat nooit meemaakt, zelfs door een experte Chineze. Want, de keren die ik voor acupunctuur geweest ben, weliswaar niet bij een chinees, ben ik flauw gevallen, dus, als dat rateert, sta je daar, of beter: hang je daar.

  • Pingback: Teringpikuur | Jimability

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *