Stroompanne

Ik kwam gisterennacht thuis van een avondje theateren, en ik merkte het al toen ik de zijstraat van de Antwerpsesteenweg insloeg: duisternis.  Nu weet ik wel dat wij ook ’s nachts een heldere vlek zijn op deze aardkloot omwille van alle lichtvervuiling (ik ben toch naar An Inconvenient Truth beginnen kijken), maar het voelde ineens bizar aan.  Ik moest zowaar trager rijden!

En toen ik onze wijk inreed wist ik het, ’t was weer van datte, niet mogelijk, de zoveelste keer op toch vrij korte tijd, ze hadden weer zitten foefelen, niet met hun fikken van den droad kunnen blijven, de kloefkappers hadden nog maar eens een putteke gegraven waar Elia onterecht dacht dat er in de verste nabije verte geen voltje te bespeuren viel.  In ieder geval: den elentriek was uitgevallen.  Straat donker; parkeren in het duister; sleutel in het sleutelgat mikken (nooit mijn cum laude geweest), schoenen uitveteren met een verlichtende gsm in mijn mondgat geploeterd; het irritante getuut van mijn ups stak af tegen mijn verwoede pogingen om Me Lady niet wakker te maken; ik dus in het holleduister naar zolder om dat ding af te zetten, weer naar beneden, gsmtoets nog eens aandrukken met een snijtand om weer wat licht te krijgen, daarbij net niet met mijn bakkes eerst van de trap gegaan; lenzen op ’t Gevoel uitgedraaid en in het potteke gegooid en daarna het beddekin opgezocht (en gevonden).

Lig ik dus nog een uur wakker, terwijl het duister mijn buddy is.  En ineens werd het helder, maar dan wel in mijn kop: ’t was ’t schuld van de kerstbomen.  Iedereen is dit weekend zo druk in ’t regenweer geweest om een kerstboom met kluit te gaan kopen (“bedoeling is goed, maar kom… hij redt het niet!”) om die dan met kleurige, fonkelende, altijd weer in eindeloze knopen verwarde sfeerlichtjes te overladen, dat den elentriek op was.  Teveel de energiekraan laten openstaan, ’t was op.  Electrabel en de andere Electrabellen waren er niet op voorzien.

Na anderhalf uur beestig gelukkig geweest te zijn met mijn inzicht werd ik uit mijn halfslaap in de realiteit geflikkerd: onze oorverdovende regenwaterpomp schoot aan bij de vernieuwde energietoevoer, ze hadden ’t lek met nen stimorol weten toe te plakken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *