Een ander ritme

Nen mens die uit vakantie komt en meteen moet beginnen werken op een project waarbij 2 volledige tandwielen moeten worden bijgezet, heeft na een week al geen zin meer.  Bovendien had ik een ander ritme, ik moet nu 5 uur vroeger opstaan dan tijdens de Gentse Feesten.  En dat doet pijn. Nasale sinusoide pijn.  Zo erg dat de groene smurrie ’s ochtends als een blubberende lavastroom uit mijn neus gutst, terwijl het de rest van de dag als een optimistisch kabbelend beekje kleurloos uit mijn nasale holtes stroomt.

Maar klagen, neen hoor.

Beter niet ziek worden

Zit nu al anderhalf uur te wachten in de wachtzaal bij de dokter.  Geen internetconnectie, dan maar offline bloggen, en publishen wanneer ik thuis ben.  Ik betrap er mezelf op dat ik het geduld niet heb.  Voor ingewijden al lang geen nieuwtje meer.

Ik heb me kunnen bezig houden met het eindelijk uitlezen van Alan Cooper’s “The Inmates Are Running the Asylum”, maar toen dat boek uit was, moest ik op zoek naar een Internetconnectie, of toch, some digi-stuff.  Imagine this, geen unsecured Internetconnectie in de omgeving, slechts 1 securede.  En die leek ook niet meteen geconfigureerd met de voor de hand liggende paswoorden.  Wat moet een digilieker tegenwoordig nog doen om aan zijn bits te geraken.  Waar zijn de hotspots als je ze nodig hebt.

Ik zal mijn portable maar keurig wegsteken alvorens de boze dokter mij komt halen.

Pownce pownce baby

Ik heb een accountje gekregen op Pownce. Weken geleden had ik me gesubscribed.  Pownce is een beetje als twitter, maar je kan ook files en events sharen, dus niet alleen messages.

Veel heb ik er nog niet kunnen mee werken, want ik ken nauwelijks mensen die pownsen.  Ik heb nog een paar invites over, dus laat maar weten als je er één wil.  Dan kunnen we lekker vetgeil met elkaar van pownceke doen.

Gentse Feesten feesten zonder mij

Nog één dag Gentse Feesten (Morgen Maandag) en we kunnen de Korenmarkt weer oversteken zonder daarbij verplicht geflankeerd te worden door een Hollander links van je (gesjellig svee’tje, he, Japie… Japie?  Waar is ie nou?  Jaaaaaapie!  Hierho!!!  Neej.  Hieeeeerho!  Die randdebiel hoort me niet. Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaapie!), een Britse stiff upperlipper rechts van je (this isn’t quite as organized as it should be, act’ally) en Westvlamingen achter je, voor je, boven je, en straalbezopen onder je (oeps, sorry, man – Wuk zeh jie?).

En toch, ik heb de Korenmarkt dit jaar niet gezien tijdens de Gentse Feesten.  Evenmin als de Grasmarkt, Korenlei, Belfortstraat, Vrijdagsmarkt, Patershol… 

Veel komt natuurlijk door de voorstellingen van Folie à deux die we de eerste helft van de feesten gespeeld hebben.  Ik liet mezelf niet toe om nog te gaan stappen als we de volgende dag alweer een voorstelling hadden.  De laatste avond ben ik wel nog afgezakt naar Baudelo, bij Sint-Jacobs (waar al geen fluit meer te doen viel) en de Vlasmarkt (waar de zonsopgang zo heerlijk baadt in Seitanburgers en Irish Coffee).  Maar voor de rest was ik voor feestgedruis aangewezen op de verslagen van gentblogt.

En morgen, welja, morgen is een werkdag, another day, another dollar.