Installatie Canon Pixma iP5300

Morgen moet mijn vader een fotoreportage maken van een sportdag.  Op het einde van de dag worden een aantal foto’s uitgeprint en aan de sportievelingen meegegeven als herinnering aan hun opgelopen hernia, spierscheur of verstuiking.  De foto’s worden uitgeprint op een Canon Pixma iP5300.  Althans dat was de bedoeling, het zal zover niet komen. We kregen het toestel niet aan de praat.  En niemand van mijn 5 voorgangers.

1. De handleiding

Het toestel kwam bij mij binnen toen de printkop en de 5 inktcartridges al geïnstalleerd waren.  Maar niemand was er in geslaagd om het toestel aan de praat te krijgen door foto’s van op de Canon camera te printen.  Ik nam de dikke gebruikershandleiding.  Het is een serieus boek, maar het is meteen de gebruikshandleiding voor een twintigtal talen.  Veel tekst staat er per taal niet in.  Voor meer informatie wordt verwezen naar de online handleiding op de cd-rom.  Op de officiële Canon website wordt er over dit model gezegd: “…eersteklas fotoprinter […] De veelomvattende functies zijn inclusief een geavanceerde verwerking van printmaterialen en het direct printen van foto’s vanaf een PictBridge camera zonder dat een PC nodig is.”  Een PC heb je niet nodig, tenzij je je printer wil installeren, want dan heb je een uitgebreide handleiding nodig die op de CD staat.

Maar ik ben gewillig, ik installeer het softwarepakket van op cd (walgelijk vormgegeven trouwens), maar wel een minimale installatie van de handleiding alleen.  De handleiding is vormgegeven door een HTML-kluizenaar uit de eerste Eeuw na Christus, toen onze Lieve Heer nog niet in tags sprak.

2. Printkoppen calibreren

Voor het eerste gebruik moeten de printkoppen gecalibreerd worden, lees ik dankzij nauwgezette lectuur van de handleiding.  Ik moet de allereerste persoon zijn die dit leest, zo goed verborgen staat het.  Hoe moet je dat doen?  Je moet het fotopapier in de lade steken en lange tijd de Resume button ingedrukt houden tot wanneer het standbye lampje 5 keer knippert en dan moet je direct loslaten.  Excuseer?  Come again?  Ik zoek op het toestel naar de Resume button, maar vind die niet.  Er zijn twee knoppen, maar hebben geen tekstuele labels, alleen grafische.  En die grafische (kijk maar naar bovenstaande foto) begrijp ik niet.  Ik zoek in de handleiding waar ik de Resume knop kan vinden… nergens in de Nederlandse handleiding te vinden.  Ik begrijp dat ze geen tekstuele labels op het toestel kunnen plaatsen voor alle talen, maar in de Nederlandse handleiding spreken over “Resume button” en nergens een legende… Nice.  Ik probeer maar wat uit.

3. Standbye lampie?

Ik vind de Resume knop.  Jippie.  Ik druk tot wanneer een lampje 5 keer knippert en laat dan los.  Niets gebeurt er.  Was dat het standbye lampje wel?  Dezelfde verwarring als met de resume knop krijg ik over me heen gegoten.  Ik probeer opnieuw en opnieuw.  Zelfde resultaat.

4. Oranje?

Het kan niet anders dan dat dat lampje dat knippert een fout aangeeft: het zit vooraan, het knippert oranje, het is nauwelijks zichtbaar, tenzij je er pal met je neus opzit, dit kan niet anders dan een foutlampje zijn.  Laat ik misschien alle software installeren, misschien zit daar dan een diagnose tooltje bij dat mij verder kan helpen.

5. Whyagnosis

Why? Why?  Ik installeer al die voze Canon software.  Zegt het ding mij dat ik eerst de printkoppen moet calibreren.  JAAAAA. Dat probeer ik net te doen.  Blood pressure: 17/11.  Ik volg de wizard om de printkoppen te calibreren.  Krijg ik: “Er is een fout opgetreden bij het printen.”   Printen?

6. Het probleem

Het oranje lampje blijft knipperen in tussenpozes.  5 keer kort… niets.  5 keer kort… niets.  Ik kijk in het Morse-boek.  Niets gevonden.   Ik keer terug naar de handleiding, daar vind ik…  tada…. het probleem: “Printkoppen zijn niet gecalibreerd.”

7. Besluit

Ik kieper de handel buiten.  Mijn vader kan niet aan het printen slaan.  Honderden jammerende moeders zullen hun liefste kwalletje dit keer niet op fotopapier te zien krijgen.

Wat ik niet begrijp: hoe in godsnaam kan Canon zo’n walgelijke user interaction voorzien, gericht op mensen die geen computer(ervaring) hebben?  En meer nog: waarom is het calibreren van de printkoppen niet iets dat lekker automatisch kan gebeuren van zodra er een nieuwe printkop ingeflikkerd wordt?  Shoot that canon to the moon.

Welkom Maria

We hebben een brief gekregen van Plan International.  Het kindje dat we geadopteerd hadden een zevental jaar terug heeft onze hulp niet meer nodig.  Daarom wordt ons een nieuw dossier, lees een nieuw kindje aangeboden.  Als ik mijn zin herlees, dan gruwel ik van mezelf.  Het klinkt bijna kindhandel.  Maar, aldus Plan, eigenlijk adopteer je geen kindje, je stuurt geld naar de hele gemeenschap.  Het geld wordt gebruikt om de ganse infrastructuur te verbeteren waarin die kindjes leven.  En je bouwt een persoonlijk contact op met dat kindje, want ja, dan krijgt de ontvanger van jouw steun tenminste een gezicht.  Ons nieuwe gezichtje heet Maria, is twee jaar en kijkt bang.

Wil het nu net lukken dat ik het daar al al die tijd moeilijk mee heb.  Ik wil geen persoonlijke band opbouwen met die kindjes of met die gezinnen.  Ik geef een peuleschil, maar moeten zij weten van wie dat komt?  Moet ik de grote weldoener zijn?  Sinterklaasje spelen?

Ze sturen foto’s op van Maria, alleen, en ook eentje met haar mama en zusje (we think).  Ze zijn genomen voor hun huis (we think), of misschien voor een publiek gebouw.  Ze vragen ook of wij foto’s opsturen.  Met ons vorig fostertje hebben we dat ook nooit gedaan.  Ik breek mezelf al zeven jaar het hoofd of ik mezelf nu moet laten fotograferen voor ons huis (dat niet eens zo groot is maar wel een kasteel vergeleken met dat van hen)?

Ik zou het voor mezelf veel aangenamer vinden als zij hadden: ja, daar in een ver land zit er wel iemand die ons een tikkeltje geeft wat ons toebehoort.  No biggie.

Greylisting

Ik kreeg een mailtje van mijn email provider dat er binnenkort gestart wordt met greylisting.  Mail wordt dan initiëel geweigerd door de mailserver (op SMTP niveau met een “retry later”).  De mailserver van de verzender probeert dan opnieuw (afhankelijk van de instellingen van die server kan dat snel of traag gaan).  Tweede keer wordt de mail wél toegelaten.  De filosofie hierachter is dat veel van de spam programma’s geen gebruik maken van legitieme mail servers en dat die programma’s geen poging zullen doen om de mail nog eens te sturen.  Wanneer ze dat toch zouden doen na een kwartiertje, is de mail al door antispam filters gevlagd als SPAM.

Ik hou mijn hart vast.  Ik heb namelijk zelf problemen gehad toen Yahoo zijn strikte greylisting introduceerde.  Geen van mijn yahoo contacts kon nog email van mijn ontvangen.  Handig.  Zij konden mij blijkbaar ook niet op een whitelist toevoegen.  Handig.  En zelfs herhaaldelijke pogingen om Yahoo te contacteren over dit probleem brachten mij in circulaire probleemsituaties.  Handig.

Ik vraag me dus af of ik niet meer problemen ga krijgen, dan dat er opgelost geraken.  Wat als SPAM programma’s slimmer worden, en mails gewoon twee keer versturen met een tussenpauze van 1 minuut?  Ik ken de technologisch achtergrond niet genoeg om uit te maken of zoiets zou helpen.  En wat als ik mezelf registreer op een site en moet wachten alvorens het activatiemailtje in mijn inbox terecht komt alvorens met de site te kunnen werken?