Sinus

’t Is verdikke genen zever, en ook gene kak.  ’t Is verdomme snot dat uit mijn sinusholtes druppelt.  Gisteren zat het vast en drukte 2 kilo snot op mijn kaakbenen.  Naast dat 35 liter hersenvocht begint dat te wegen.  Ik wenste dat het loskwam.  Vandaag snotvalt het er uit.  Net nog telefoon gekregen van Unesco dat ze mijn druipgrotten van sinussen willen uitroepen als Werelderfgoed.  Dat ze het maar laten, liever geen bezoekers die puntjes afbreken van mijn stalentieten.

Ik doe mijn ogen dicht en ik slaapdroom.  Ik doe mijn ogen weer open en ik hallucineer.  Nen mens wordt soms geconfronteerd met dilemma’s.

Na een prototype gebruikerstest

Ik deed onlangs een gebruikerstest van het prototype dat ik ontwikkeld heb in het kader van mijn eindwerk (zie ook mijn post over papieren prototypes).  Het is wel effe slikken als er opmerkingen komen van de gebruiker (tergoedertrouw, absoluut) en je eigenlijk inziet dat je een beetje verkeerd bezig geweest bent.  En meer nog: dat je eigenlijk fouten gemaakt hebt door in een bepaalde richting te denken en daardoor blind te blijven voor dingen die je tijdens de cursus al zo vaak gehoord hebt.

De taak die ik in een prototype gegoten heb, leek mij zo sterk procesgericht dat ik gekozen heb voor een wizard style (weliswaar mooi met previous en next buttons, met aanduiding van het aantal stappen en op welke stap de gebruiker gekomen was) dat de opmerking van een ervaren gebruiker kwam: misschien zullen de stappen wel automatisch genomen worden, zonder echt te lezen.  Terechte opmerking.  En da’s dus slikken.  Misschien daarom dat ik de video-opnames ook nog niet bekeken heb.

Cruciaal -is me ondertussen ook opgevallen- is een goeie timing en de mogelijkheid om langere periodes aan een ontwerp te werken (en niet zoals ik nu doe: tussen de soep van het ene project bij klant huppeldepup en de patatten van het andere project bij klant flopperdeplop).

Tagging

Ik vermoed dat ik al een oude zeur geworden ben over het onderwerp tagging, maar soms moet ik mij de hersenen pijnigen om toch maar een goeie, interessante tag te vinden.  In de andere, persoonlijker, blog die ik heb is het soms moeilijk om een tag te vinden.  Meestal gaan die stukjes over vanalles, en ook weer heel weinig.  Teveel om daar massaal tags op los te laten.

Want vooral, for what reason?  Omdat ik beter opgepikt zou kunnen worden door search engines?  Misschien niet eens nodig: heeft een onbekende er baat bij om via tags op mijn blog te komen?  Of om mijn posts te categoriseren?

Ik blijf soms tagless staren naar mijn artikeltje alvorens ze te publiceren, terwijl ik neurale verbindingen afloop om een geschikte tag te vinden.

Without the miss

Vanmorgen om 5u opgestaan.  Zelfs de kraaien trokken vreemde ogen toen ik hen wakker krijste.  “What is he up to”, zag ik hen daarna als Statler en Waldorf tegen elkaar snavelen.  Gewoon, meisie naar de luchthaven brengen.  Koffer in de (auto) koffer geladen om 6u en vertrokken met “No Diggity” in de autoradio.

Om 7u45 was ik alweer terug thuis van mijn op-en-afje Zaventem.  Er was niets meer te merken van de Spontane Stakingsactie van gisteren, en ik was voor de grote trekwoesj naar de zee alweer thuis.

Eerste dagje is voorbij (nog 4 te gaan).  Heb eigenlijk wel lekker doorgewerkt, weinig gedraald vandaag.  Heb zelfs een poging gedaan om voor mezelf te koken.  Om een of andere bizarre reden is het eten dat ik dan kook, niet te vreten.  Ik improviseer gewoon slecht bij het koken.  Geef me een recept, en ’t lukt allemaal wel, maar zo wat dingen samen gooien en daar ook nog iets verteerbaars uit halen, nah, niet aan mij besteed.

Ik wil nog schrijven, maar mijn ogen vallen dicht.

Papieren prototypes

Ik ben bezig met het creëren van een papieren prototype voor mijn eindwerk.  Bedoeling is dat ik voor de nieuwe applicatie van de klant, en dan nog maar voor een klein onderdeeltje van die applicatie, een prototype maak.  Ik dacht dat ik het liefst op papier zou werken.  Maar aangezien ik helemaal geen grafische hand heb, heb ik me maar gericht op Microsoft Visio.  Niet meteen mijn meest favoriete tool, al was het maar in het linken van objecten (die pijltjes leiden hun eigen leven).  Maar dankzij de add-in van GUUUI kan je wel gladjes aan de slag voor web prototyping.

Probleempjes die ik tegenkom:

  • Hoe gedetailleerd ga je te werk? Als het al te veel op een eindresultaat lijkt, durft geen gebruiker tijdens een prototype-test aanpassingen vragen; als je te schematisch werkt, is het geen echt prototype meer;
  • Wanneer stop je met ontwikkelen? Gerelateerd aan het vorige probje: je kan bezig blijven;
  • Welke data toon je?  Werk je met echte data of met verzonnen data?
  • Extra pagina’s of stick-on notes?  Wanneer maak je een nieuwe pagina aan na user interaction; wanneer kies je voor een stick-on papiertje?
  • Laat je de gebruiker zelf tekst ‘intypen’? Of zorg je voor vooraf ingevulde tekstvakken die je naarstig uitknipt?
  • Wat een knipwerk!! 🙂
  • Aangezien ik alleen werk, zal ik tijdens de gebruikerstesten niets kunnen noteren, omdat ik facilitator moet spelen en papiertjes moet verschuiven.  Daarom zal ik alles op video tapen.

Hoe het in zijn werk gaat kan je bekijken op YouTube: papieren prototype voor een game.