Van kuisen word je vuil

Dinsdag.  Nog 3 dagen.  We proberen het huis weer wat leefbaar te maken nu het erbij ligt alsof de laatste bewoners er halsoverkop vertrokken zijn bij de laatste hongersnood.  We wissen de tijdsporen uit en ik schrijf nog voor het laatst mijn naam in het spijkerschrift in het stof.  Keurig.
Twee elkaars innuendo aftastende beestjes (vreemd uitziende insecten) storen zich nauwelijks aan mijn aanwezigheid.  Ze liggen languit met de pootjes op een korrel brood met elkaar te keuvelen.  “Viendegaai mijn gat niet te diek in dees broek”, waarbij ze prompt haar kont in zijn bekkie duwt.  Hij hapt zich gelukkig.  Is hij een tettengek dan wel een kontenzot?  Hij aarzelt fataal.  Ik red hen beiden uit hun lijden en sla ze morsdood.  Had dan gezegd dat je beide bent, stupid.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *