Muze

“And yet by heaven, my love as rare
As any she beloved with false compare.”
 
Een een beetje zichzelf respecterend woordenwauwelaar heeft een muze nodig. De dagen dat nen mens nog schreef voor De Liefde van zijn Leven, zijn echter voorbij.  Emancipatie en het gevrouwehoer dat feminisme heet, heeft het Witte Paard van de Heldhaftige Prins een klets op de Kont gegeven, zodat het irritant hinnikend op hol sloeg en de prins met zijn afgelekt bakkes en kuslippen over de nog niet geasfalteerde weg sleepte (lang voor labello), einde ende verre aan de horizon waar de zon smakkende geluiden maakt wanneer ze de aarde slaapwel kust (tegelijk met het verdwijnen van De Liefde is ook De Volzin als sneeuw voor de gasbrander verdwenen).  Welke man durft nog los op zijn bek te gaan om een Eeuwige Muze te bezingen?
 
“Schrijf nog eens wat voor me.”  Hoe kan ik je verrassen if you know my every line?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *