Japan

Het is dinsdagochtend, maar mijn lijf (en inhoud) leven nog op Belgische tijd terwijl ik nu toch al een paar uur in Japan zit.  Ik heb me nauwelijks in de hotelkamer kunnen wurmen, laat staan dat mijn opgevouwde toestand in bed enige slaap toelaat.

Ik kruip dan maar in de geimproviseerde badkamer die als een vreemde prefabconstructie in onze kamer hangt.  Ik ga dan maar wat stilletjes spelen met het knoppenarsenaal dat aan onze wc-bril hangt.  Ik ben nog maar net gaan zitten of het ding onder mij begint al water te stromen waardoor ik mijn blaas niet meer kan bedwingen.  Ik vrees dat I wakker geworden is, en kan de schade van het nachtstoren niet meer herstellen.  Dus probeer ik de knopjes maar uit… Het eerste knopje is meteen raak, en het is raak, want mijn sluitspier spant zich op wanneer een warme straal recht in mijn intiemste exit opstraalt. Ik val lachend voorover en vind maar net de stopknop.

Ik kruip helemaal gespoeld terug in bed en I slaapt nog steeds.  Ik luister eerst naar mijn eigen ademhaling en daarna, wel ja, dan luister ik wat muziek.  Morgen Tokyo-day, en naar I’s ex-collega’s.  Ik denk alleen nog maar aan eten en zie buigende Jappies als ik mijn ogen sluit en toch nog een beverdutje inhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *