Bizar

Wakker geworden met een hoofd dat voelt alsof mijn hersenen twee maal in omvang toegenomen zijn, terwijl mijn schedel gekrompen is. Kan geen hand voor mijn ogen zien, tot wanneer het begint te dagen dat het gewoon mistig is. Ik strompel naar beneden, weet nog net het alarm te desactiveren (no launch luckily) en val in het midden van de trap rechtstaand in slaap. Het is ondertussen licht geworden wanneer ik weer wakker word en mijn trip verder zet. Ik zijg ineen in de zetel. Ach, zo’n dag wordt het dus.

Uit pure verveling en om een stem te horen bel ik Electrabels energielijn. Ja, mevrouw, ik woon hier al bijna 2 jaar en heb nog nooit betaald voor de elektriciteit. Na wat doorgeschakel en vooral veel wachtmuziek (onderbroken door “het wachten blijkt toch wat langer te duren”), blijkt dat onze teller niet aangesloten is! Komt meteen in orde. Ik probeer nog wat te protesteren, maar vrijdag zullen ze bellen voor een regeling. Regeling? Waarvoor? “Het is toch mijn energie”?

Ik schrik wakker onder luid kabaal. Heuse kranen, grijpers en vrachtwagens bulderen op het paadje achter nostra casa. Ik kijk wat nauwgezetter, blijkt dat alle uitritten weggegraven zijn en er nu aan ieders achtertuin een sloot achterblijft! Ik word nogmaals wakker als ik debielhard uit de lucht val. Wat gaan ze hier doen? Komen ze morgen de ophaalbruggen installeren?

Extreme Makeover

Heb jij dan een grote neus, vraagt ze mij wat verwonderd. Was het haar dan nog nooit opgevallen dat mensen verschrikt bukken als ik mijn hoofd draai? In de lente bouwen vogels nestjes in mijn neusvleugels, en in de winter glijden joelende kinderen met hun slee├źn van mijn faciale helling!

De meeste vrouwen hebben mij al die jaren proberen troosten met de gedachte dat een grote neus, grote voeten alleen maar kunnen duiden op een grote (as if…) Als ik nu ineens toch niet zo’n grote neus blijk te hebben! Daar gaat mijn reputatie, ahum.