Rijtjes

Gewapend met een boek dat ik wil uitlezen, ga ik naar het belastingskantoor.  Wegens vreemde onregelmatigheden ben ik wel verplicht om mij persoonlijk te gaan aanmelden.  Nog 3 dagen te gaan om dit alles in orde te brengen, daarna volgt een genadeloze boete.

Laat ik nu toch wel één van de velen zijn die er aan dacht dit nog snel te doen.  Er blijken zo maar even losjes 50 wachtenden voor mij te zijn.  Toegegeven het rijtje gaat snel vooruit.  En kijk eens, de Gentse Feesten zijn nog niet echt voorbij, want we slaan zowaar een zomers babbeltje met elkaar.  Hoe snel het toch niet gaat (en hoe navenant gauw ik van dit simplistisch gezwets verlost zal zijn) en dat de buurvrouw van mijn rij-buurvrouw gewoon alle informatie in de bruine envelop gooit en niet eens iets invult, en …  Ik laat deemoedig het hoofd en mijn boek hangen.

We stappen weer wat dichterbij.  Krijsende kinderen die zich rond de stijlen van een koude trap draaien, worden door moeders weer in het gelid getrokken.  Een enkeling komt bijna euforisch terug, hij heeft zijn ding voor dit jaar gedaan.  We stappen dichter en ineens zie ik dat je ook een nummertje moet trekken als je gewoon informatie wil óf dat je verder moet aanschuiven als je je belastingsbrief wil laten invullen.

Kijk, daar krijg ik het Fins zweet van.  Je moet eerst al drie kwartier rijen alvorens je ziet dat een aantal feniksen een “Er-zijn-nog-x-wachtenden-voor-u” stickertje gaan halen zijn om vervolgens snel thuis nog even de kat te aaien: want zij willen niet te lang in de rij staan.  Uit puur 1302-protest neem ik én een ticketje én blijf ik onverstoord in de andere rij staan. Ze zullen hem niet temmen!

Ik ontmoet de sfinks. Kaarsrecht en was-lelijk zit ze achter een grauw bureautje. Het valt me eerst wat moeilijk om haar van haar decor te onderscheiden. Ze is echter de vriendelijkheid zelve en stemt met alles wat ik zeg meteen in, als pas-ingeweken allochtoontje die geen jota begrijpt van ons koeterwaals. Mij ontbreekt de fut hiertegen in te gaan, dus sta ik op, een laat ik met een diepe reverance de sfinx aan de volgende.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *