Stormloop

Om 4 voor twaalf staat hier een gelaten menigte ongeduldig te wachten om te kunnen prikklokken. Keurig in een rij, want wie eerst komt, eerst prikt.

2 voor twaalf, het gonst doorheen de rij: nog twee minuten. Een enkele gsm gaat af: “Waar blijf je? Bestel ik al iets? – Doe maar een lasagne, ik ben er over twee minuten.”

Nog één minuut, en de eerste staat al in aanslag, klaar om genadeloos toe te slaan, niet meer om zich heen kijkend, maar met de magnetische kaart op 4 nanometer van de lezer. Een andere enkeling, achterin de rij zet zijn horloge juist. Volgende keer heeft hij de tijd juist en staat hij aan het begin van de rij, opgefokt te trippelen van het ene naar het andere been.

bleep, het hoofd van de rij stuift weg. De rest volgt in een ijl tempo.

Tien voor vier, uit alle deuren razen haastige elkaar vertrappelende pendelaars om eenzelfde tafereel te herhalen. Er wordt al eens gevloekt als het allemaal wat langer lijkt te duren, want ze hebben allemaal een trein te halen.

Maar nu schieten de meesten weg om voor 2, 3, 4 of 5 weken vakantie te nemen. De rust keert terug en vooral het zal hier spookachtig dwalen worden doorheen de gangen die nu ook voor vier uur leegte ademen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *